Żel relaksacyjny z wodą bazową i MSM - Transvital Cosmetics - 150 ml

W literaturze opisano następujące właściwości wody Bazna: działanie przeciwreumatyczne i przeciwartrozowe; pobudzające regenerację chrząstki, kości i tkanek miękkich, działanie przeciwzapalne dzięki unikalnej kompozycji mikroelementów i organicznej siarki zawartej w metylosulfonylometanie (MSM).

Żel relaksacyjny Bazna zawiera wodę Bazna i MSM, działa przeciwreumatycznie, przeciwzapalnie i przeciwartretycznie. Działa stymulująco w procesie regeneracji chrząstki.

Sposób użycia:

Po kąpieli lub prysznicu osusz skórę ręcznikiem; nałóż cienką warstwę żelu na partie ciała dotknięte reumatyzmem i artretyzmem, delikatnie wmasuj i pozostaw do wyschnięcia, tworząc elastyczną powłokę o działaniu terapeutycznym na skórę. Wchłanianie substancji czynnych odbywa się w optymalnych warunkach, pod wpływem ciepła, przy minimalnym czasie działania od 2 do 12 godzin. Żel usuwa się poprzez zmycie gorącą wodą bez mydła ani innych detergentów; maksymalny efekt uzyskuje się poprzez masaż leczniczy z użyciem żelu arnikowego.

Stałe stosowanie produktu stopniowo zwiększa jego skuteczność.

Prezentacja:

Butelka 150 ml

Historia wody Bazna

Bazna (niem. Baassen ) to jeden z najstarszych kurortów w Rumunii, poświadczony dokumentami w 1302 roku. Bazna znajduje się w okręgu Sybin w Transylwanii. Naturalne wody źródlane odkryto po odkryciu złóż gazu ziemnego w 1671 roku. O leczniczych właściwościach wód wspomina się już w XVIII wieku, a następnie w drugiej połowie stulecia przeprowadzono badania chemiczne i mikrobiologiczne wód źródlanych oraz badania nad borowinami leczniczymi. Pierwsze wydobycie słonej wody odnotowano w 1814 roku, a pierwsze udogodnienia, składające się z 4 kabin i instalacji do podgrzewania wody, powstały w 1835 roku. Pierwszy zakład balneologiczny zbudowano w 1843 roku, a dwa lata później leczono w nim 637 osób. Od tego czasu kurort Bazna corocznie odwiedzają tysiące osób, które korzystają z cudownego działania słonych wód i borowin. [1]

Ksiądz Andreas Caspari pozostawił rękopis zawierający jego obserwacje z lat 1762–1779. Opisuje w nim szereg źródeł leczniczych, nadając im takie nazwy, jak „Źródło Kościelne”, „Źródło Żebraków” i „Gorzka Fontanna”. W 1808 roku urzędnicy Cesarstwa Austriackiego w Wiedniu wysłali do Bazny komisję lekarzy i chemików w celu zbadania właściwości leczniczych jej słonych wód i klimatu. W 1843 roku czterech mieszkańców Mediaş założyło stowarzyszenie, którego celem była budowa uzdrowiska w Baznie; do 1845 roku leczyło się tam 637 osób. W 1905 roku luterańscy parafianie Bazny przejęli kontrolę nad uzdrowiskiem i jego działalnością. W tym roku uzdrowisko miało aptekę i lekarza specjalistę oraz rozpoczęło produkcję soli do dystrybucji. [2]

Źródło: [1] - https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4462455/ , [2] - https://en.wikipedia.org/wiki/Bazna